[Fiction] THOR * LOKI : INSIDE MY HEART

posted on 10 May 2012 01:22 by iriss-28

INSIDE MY HEART

PAIRING: THOR*LOKI; FROM AVENGERS

AUTHOR: IRISS

THOR’S PART

ข้าขอปิดปากบางๆนั่นไว้...เพื่อที่จะได้ไม่ต้องรับฟังวจีที่มีแต่คำลวง

คำลวงหลอกที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ ไม่ว่าจะต้องพลาดพลั้งหลงกลอีกกี่ครั้ง ไม่ว่าเจ้าจะเอ่ยเย้ยหยันอีกกี่คราเมื่อข้าพลาดตกหลุมพรางซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับไม่เคยจดจำ แต่ใครจะเข้าถึงจิตใจของข้าที่พร้อมจะเชื่อในทุกถ้อยคำ...เพียงแค่มันถูกเอื้อนเอ่ยออกมาจากปากของเจ้า

 หรือบางทีอาจเป็นเพราะข้ารู้แก่ใจดีว่าริมฝีปากบางคู่นั้นมีไว้เพื่อเอื้อนเอ่ยคำลวงหลอกที่แสนขื่นขม มีไว้ใช้ล่อลวงศัตรูหลอกใช้ให้ปั่นป่วนไปตามที่ปากสีสวยของเจ้าจะกำกับขับขานให้เป็นไปประดุจตุ๊กตาที่ถูกชักใยให้เต้นไปตามบทละคร

มันเป็นพรสวรรค์ของเจ้า...เป็นอาวุธอันวิเศษที่มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่ทรงสิทธิและสามารถถือครอง

ยิ่งเมื่อรวมกับสติปัญญาและความสามารถในการวางแผนอย่างที่ข้าหรือใครในแอสการ์ดก็ไม่อาจเทียบเทียมเจ้าได้แม้สักปลายก้อยแล้วอานุภาพของมันก็ยิ่งทวีความร้ายกาจจนยากจะหาสิ่งใดต่อกร ข้อด้อยเพียงอย่างเดียวของอาวุธชั้นยอดนี้คงเป็นฤทธิ์ของวลีที่เอ่ยออกจากปากคู่นั้นรุนแรงมากเสียจนแม้แต่ผู้เป็นเจ้าของก็ไม่อาจหนีพ้น

น้ำคำก็เป็นเช่นยาพิษฤทธิ์แรง ยามใดเปิดขวดออกใช้ยามนั้นก็พร้อมที่จะทำลายทุกสรรพสิ่งอย่างไม่อาจหนีพ้น

ยิ่งปากสีซีดจางคู่นั้นเอื้อนเอ่ยมากเท่าไหร่...ก็ยิ่งสร้างความเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น ไม่ต่างกับยาพิษร้ายที่มีฤทธิ์กัดกร่อนทำลายทบทวีตามจำนวนหยาดหยดที่หลั่งริน เจ้าจึงโดนพิษร้ายกัดกร่อนดวงใจอย่างน่าสงสารนัก...น้องของข้า

“พ่อของท่านหาใช่ของเราไม่” 

“เขายังไม่ได้บอกท่านเรื่องพ่อแม่ที่แท้จริงของข้างั้นหรือไร?”

เจ้าใช้น้ำคำเยี่ยงนี้ตอกย้ำตัวเองมานานเท่าไหร่แล้ว...เจ้าต้องเจ็บปวดมากเพียงใดกับเรื่องเหล่านี้

หัวใจดวงน้อยของเจ้าโดนพิษร้ายแทรกซึมกัดกร่อนมานานเท่าใดกัน?

เพียงแค่เจ้าไม่ได้เป็นลูกแท้ๆของพระบิดามันจะมีความสำคัญอะไรเล่า...ในเมื่อเรามีกันและกันตลอดมาเท่านั้นมันยังไม่เพียงพอสำหรับเจ้าหรือ? เราสองเติบใหญ่มาเคียงคู่กัน เล่นสนุกมาด้วยกัน ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันและกันมาโดยตลอด ความทรงจำเหล่านี้เจ้าหลงลืมมันไปหมดสิ้นแล้วหรืออย่างไร? เจ้าถึงพร่ำรำพันออกมาว่าไม่มีใครสนใจเจ้า ไม่มีใครรักเจ้า ไม่มีใครเห็นค่า...เจ้ารู้หรือไม่ว่าน้ำคำเหล่านั้นเป็นยิ่งกว่ายาพิษร้ายที่กัดกร่อนให้ข้าเจ็บ การกระทำที่ผ่านมาทั้งหมดไม่เคยส่งผ่านไปถึงเจ้าเลยหรือว่าเรารักเจ้ามากเพียงใด

ถึงข้ารู้ดีว่าไม่เพียงแค่ตัวข้าหากแต่เจ้าเองก็เจ็บไม่ต่างกัน ข้ารู้ความนัยนี้มาจากดวงตาสีนิลที่น่าหลงใหลของเจ้า ในยามที่ปากคู่นั้นเอ่ยคำลวงมาในทำนองที่ว่า “เจ้าจะไม่กลับไปยังบ้านของเรา หรือเจ้าหลงลืมทุกอย่างเกี่ยวกับวันวานในวัยเยาว์ของเราไปเสียสิ้น” เจ้าจะรู้ไหมว่าทุกคราที่เจ้าเอ่ยมันออกมาอย่างเย้ยหยันอัญมณีสีนิลงามคู่นั้นก็จะสั่นไหวแม้จะปรากฏเพียงชั่วครู่แต่ก็ไม่อาจหลีกพ้นไปจากสายตาของข้าที่คอยจับจ้องไปที่เจ้าอยู่ตลอดเวลาได้และแค่นั้นก็เพียงพอที่จะสะท้อนความจริงให้ข้ารับรู้ว่าเราก็รู้สึกไม่ต่างกัน

ทั้งที่ขอเพียงแค่เจ้าละทิ้งพิษร้ายที่คอยกัดกร่อนเหล่านั้นไป ข้ากับเจ้าก็จะกลับไปยังบ้านของเรา...มีเจ้าคอยร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่ คอยช่วยแบกรับภาระอันหนักหน่วงของการปกครองดินแดนไปพร้อมกัน

เพียงแค่นั้นเอง...ขอเพียงแค่เจ้าละทิ้งความฝันอันเต็มไปด้วยพิษร้ายนั้นไป การปกครองที่แท้จริงหาใช่อย่างที่เจ้ากำลังกระทำอยู่ การกระทำของเจ้ามันคือการทำลายหาใช่สิ่งที่ผู้ปกครองควรกระทำไม่

ข้าไม่อาจรู้ได้ว่าใครกันที่นำความคิดเหล่านี้มาให้เจ้า ใครที่นำอาวุธและกองทัพเกรียงไกรมามอบให้เจ้า และอะไรที่เจ้จ่ายไปเพื่อสิ่งเลวร้ายพวกนี้ แต่ขอเพียงแค่เจ้ายอมละทิ้งความเพ้อฝันอันตรายนั่นไป เราจะกลับไปสู่บ้านของเรา ไปอ้อนวอนต่อพระบิดาแล้วทุกอย่างก็จะกลับมาดังวันวานอันแสนสุข

ง่ายเพียงเท่านั้นเอง...แต่เจ้ายังเอ่ยปฏิเสธหนทางนั้นจนนาทีสุดท้าย ปากคู่นั้นของเจ้ายังคงเอ่ยวลีล่อลวงทำร้ายทุกผู้คน

ข้าจึงต้องขอปิดปากของเจ้าเพื่อที่จะไม่ต้องรับฟังคำลวงฤทธิ์ร้ายแรงที่พร้อมกัดกินให้ใจของข้าเต็มไปด้วยความขมขื่นไปจนกว่าข้าจะพาเจ้ากลับถึงบ้านของเราก่อนที่ข้าจะตกลงไปในหลุมพรางที่เต็มไปด้วยคำลวงของปากเรียวคู่นั้นอีกครั้งด้วยความยินดีเช่นที่แล้วมา

TBC.

 

คำโปรย

“ข้าขอจองจำมือเรียวคู่นั้น....เพื่อที่จะได้ปลดเปลื้องความกังวลว่าเจ้าจะหายลับไปต่อหน้าข้าอีกครา”